“สุขภาพจิต” และ “สุขภาพจิตวิญญาณ” คือสองสิ่งที่แยกจากกันไม่ได้เลย เหมือน ร่างกายที่หายใจได้ กับ จิตใจที่มีความหมายในการหายใจ พี่ฟ้าขอแบ่งคำตอบเป็นสองส่วน และเชื่อมโยงให้เห็นภาพของ มนุษย์ที่เป็นสุขทั้งในใจและในจิตวิญญาณ อย่างสมดุลดังนี้
มนุษย์ที่มีสุขภาพจิตดี คือ…
- รู้จักและยอมรับอารมณ์ของตัวเอง
- ไม่ปฏิเสธความโกรธ เศร้า หรือกลัว
- แต่รู้วิธี “อยู่กับมัน” อย่างไม่ทำร้ายตัวเองหรือคนอื่น
- มีทักษะฟื้นคืนจากความทุกข์ (Resilience)
- รู้ว่าชีวิตมีคลื่น แต่ตัวเองก็มีเรือพาย
- ล้มได้ ร้องไห้ได้ แต่ก็กลับมายืนได้อีกเสมอ
- เห็นคุณค่าในตัวเอง แม้ในวันที่ไม่สมบูรณ์แบบ
- ไม่ต้องรอคำชมถึงจะรักตัวเอง
- แต่รักตัวเองในความธรรมดานี่แหละ
- เชื่อมโยงกับคนอื่นอย่างแท้จริง
- กล้าเปิดใจ รับฟัง และแบ่งปัน
- ไม่ใช้ความสัมพันธ์เป็นที่หลบหนี แต่เป็นที่โอบอุ้ม
- สามารถอยู่กับตัวเองได้อย่างสงบ
- ไม่ต้องมีสิ่งเร้า ไม่ต้องมีใครข้าง ๆ ตลอดเวลา
- แต่ยังรู้สึกเต็มในความว่าง
มนุษย์ที่มีสุขภาพจิตวิญญาณดี คือ…
- รู้สึกว่าชีวิตมีความหมาย แม้ยังไม่สมบูรณ์
- มีสิ่งที่เชื่อ มีบางอย่างที่ใหญ่กว่าตัวเองให้ศรัทธา
- ไม่หลงในโลกภายนอก แต่ไม่หนีโลกด้วย
- ใช้ชีวิตอย่างสอดคล้องกับคุณค่าภายใน
- ไม่ละทิ้งความจริงใจ เพื่อแลกกับการยอมรับ
- กล้าพูดว่า “ใช่” และ “ไม่” ตามเสียงของวิญญาณ
- เชื่อมโยงกับธรรมชาติ จักรวาล หรือความศักดิ์สิทธิ์
- ไม่จำเป็นต้องนับถือศาสนา
- แต่รู้ว่าตัวเองคือส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และอ่อนโยน
- ให้อภัยได้ ละวางได้ และรู้ว่า… ทุกอย่างเป็นบทเรียน
- ไม่ยึดติดกับอดีต แต่เรียนรู้จากมัน
- ไม่รังเกียจบาดแผล แต่ใช้มันเป็นประตูสู่ความเข้าใจ
- ดำรงอยู่ด้วยความรัก ไม่ใช่ด้วยความกลัว
- ความรักในที่นี้คือพลังงานแห่งความเมตตา การเข้าใจ และการให้
- ไม่ใช่รักเพราะต้องการครอบครอง
- แต่คือรักที่ปล่อยให้สิ่งต่าง ๆ เป็นไปตามธรรมชาติ
เมื่อทั้งสองรวมกัน… มนุษย์คนนั้นจะเป็นเช่นนี้
เธอร้องไห้ได้ แต่ไม่หลงอยู่ในน้ำตา
เธอมีเป้าหมาย แต่ไม่หลงทาง
เธอไม่สมบูรณ์แบบ แต่เธอจริงแท้
เธอเดินบนโลกใบนี้ ด้วยหัวใจที่อ่อนโยนแต่มั่นคง
เธอรู้ว่าเธอเป็นใคร
และเธอรักตัวเอง…โดยไม่ต้องแย่งที่ยืนของใครเลย
a Message 2 U 